Daar ben ik dan met haar. Ik ben al met haar geweest. Gedeeltelijk ben ik het helaas vergeten maar het is zo.
Het was perfect, idyllisch. Ze was mooi, bloedschoon. Ze had al een vriend, maar dat maakte haar niet uit en mij dus ook niet.
We hadden ook beide wat te bespreken, iets wat ik als onwaarschijnlijk achtte en nog steeds doe. Het maakte ons even niet uit.
Ons gesprek ging van de ene informatiewisseling naar de andere: Met een matras van een trap af glijden; een jong kind, een meisje waarschijnlijk, die dat ook heeft gedaan maar het niet gehaald heeft; het misschien te vele alcoholgebruik van vroeger, de 2 biertjes op 1 avond; de tussenpost, ik heb geen idee wat het betekend en het ging over mijn asociale gedrag van vroeger. Met het laatste wilde ik niet doorgaan maar ze moest het wel grappig nadoen. Verrassend werd er gelachen. Wat me nog het meest is bijgebleven is de tussenpost; die moet ik onthouden.
Het is gewoon een abnormaal aardig mens. We konden elkaar eindelijk weer eens zien, dat maakt het dat ik me zo intens gelukkig voelde. Tot ziens, horens. Wellicht nog meer...
woensdag 14 september 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten