Hoe het is om dood te gaan weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik nu leef en dat het verdomde pijn doet. Gevoel is zo relatief als het maar zijn kan.
Ik mis de herinnering. Waarom zou ik me weg willen fantaseren? Er blijven weinig vragen over.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten