zondag 1 januari 2012

Durven


Het is logisch dat ik alleen hier ben. Er is niemand anders. Alleen mijn vrouw dan. Maar die is beneden.
Ik wil niet teveel tijd besteden aan mijn vrouw. Het is nu even tijd voor mezelf.
Nadenken over hoe ik in mijn leven sta, over de toekomst, mijn dromen en het besef van tijdelijkheid en relativiteit.
Morgen weer een dag. Zodirect ontspannen voor het slapen. Muziek luisteren vind ik leuk. En dromen.
Ik heb nu de rust om de dingen te doen die ik wil doen. Maar er is zoveel. Te veel als je het mij vraagt. Evenwel is het menselijk om te denken dat er meer is om te kunnen kiezen. Echt waar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten