vrijdag 26 augustus 2011
Poezie: gedicht 001
de dokter mag van mij weten over mijn eeuwigdurende kwelling
Ik smeek om een begin van een heldere leegte of een lach van jou.
Een glas water en een verhelderend gesprek over waarom ik moet lachen, dat is wat ik wil waarschijnlijk.
Nu niet, dat komt later wel. En dan wellicht een glas melk, of een alcoholvrij biertje.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten